
Jestem jednym z tych szczęśliwców, którym udało się spotkać w życiu szereg najwybitniejszych buddyjskich Nauczycieli. Spośród nich, szczególnie wiele ofiarowali […]
Dwudziesty wiek zaowocował ogromnym postępem w wielu dziedzinach życia. Gwałtowny rozwój na przykład komunikacji czy medycyny przyczynił się do tego, […]
We wczesnym okresie buddyzmu, gdy kwitł on jeszcze w starożytnych Indiach, wykształciły się w nim dwa główne nurty. Choć od […]
Tekst ten jest wyciągiem ze „Stu tysięcy nauk Gampopy” [rje dwags po rin po chei bka’ 'bum]. Są to więc […]
Pierwsza konferencja tłumaczy w Grabniku miała miejsce w maju 2009 roku. Spotkaliśmy się wówczas w gronie tłumaczy i edytorów tekstów, […]
Cały tekst w formie pliku pdf Chciałbym podzielić się naukami 3-go Dziamgona Kongtrula Rinpocze. Są to spisane wykłady Rinpoczego wygłoszone […]
Wyróżniamy dwa rodzaje praktyki rozwijania bodhiczitty:
1) praktyka bodhiczitty aspiracji,
2) praktyka bodhiczitty zastosowania.
Jego Eminencja Drubłang Sangje Njenpa Rinpocze podczas swojej podróży w czerwcu 2007 roku do klasztoru Bencien w Khamie udzielił cyklu abhiszek, lungów i nauk do Gya Cien Ka Dzy. Jest to jeden z pięciu zbiorów tekstów, zwanych Pięcioma Skarbnicami (Dzy Nga) autorstwa Wielkiego Dziamgona Kongtrula Lodro Thaje. Przekaz ten był udzielany w Tybecie pierwszy raz od 1959 roku. Brało w nim udział około stu tulku, a w sumie było około dwa tysiące Rinpoczów, Khenpo i lamów. Niektórzy podróżowali nawet po kilka tygodni po bezdrożach Tybetu, aby otrzymać ów przekaz.
Na koniec tego doniosłego wydarzenia miała miejsce tsok pudża Milarepy. Specjalnie na tę okazję Rinpocze ułożył pieśń wadżry, śpiewaną zwyczajowo podczas tsoku. Miałem szczęście, że dostałem ten tekst jeszcze przed pudżą. Będąc świadomy, jak piękny Rinpocze ma głos, poprosiłem, aby zgodził się nagrać prywatnie jak sam śpiewa swoją pieśń. Rinpocze powiedział jednak, że w czasie pudży mniszki będą śpiewać to na starą tradycyjną melodię i właśnie to powinienem nagrać.
[…]Oto fragment tekstu „Nektar Mowy Mandziuśriego”, będącego komentarzem do Bodhisattwaczarjawatary, napisanym przez Khenpo Kyntu Palden w XIX wieku. Jest to objaśnienie zwrotki 26 z drugiego rozdziału rdzennego tekstu Siantidewy.
© Przekład: Zespół Tłumaczy Bencien Arja Tara, Grabnik, czerwiec 2021 r. Tłumaczenie robocze.
[…]W języku tybetańskim duma, to nga-gjal ང་རྒྱལ་. W wielu dialektach czyta się to jako ngadzial.
Ciekawa jest etymologia tego wyrazu: „nga” oznacza „ja”, a „gjal” jest skrótem od wyrazu: gjalpo, czyli król, władca. Duma, czyli „ja-król”, oznacza po prostu poczucie bycia kimś lepszym, wyjątkowym. Istnieje kilka odmian tej szkodliwej emocji, kierowanie się którą zawsze prowadzi do cierpienia, braku satysfakcji i rozmaitych frustracji.
Tego wywyższania się nad innych w żadnym wypadku nie należy mylić z wiarą we własne siły, z poczuciem godności i z byciem świadomym swoich własnych zdolności. Są to bowiem bardzo konstruktywne i potrzebne cechy.
[…]W tym artykule będą pojawiać się materiały związane z nauką języka tybetańskiego. Stanowią one uzupełnienie lekcji, których cykl będę prowadzić na YouTube.
Skan pochodzącego z początku lat dziewięćdziesiątych mojego rękopisu z alfabetem tybetańskim można zobaczyć poniżej lub ściągnąć w formie pliku pdf.
[…]༄༅། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྔ་ལྡན་རྟོགས་པའི་མགུར།
ciakgja cienpo nga den tokpej gur
Pięć punktów mahamudry – pieśń urzeczywistnienia.
དཔལ་ཕག་མོ་གྲུ་པའི་ཞབས་ལ་འདུད།
pal phagmo drupej sziab la dy
Składam pokłon u stóp wspaniałego Phagmo Drupy
[…]Po tybetańsku: tendrel jenlak ciu nji རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་
W sanskrycie: dvādaśāṅga-pratītyasamutpāda
[…]